زندگی

گفت بسیار سخت و درهم . 

دیگری را گفتم ؟

حمد خدارا گفت و ندا داد از این خوب تر نمی شود.

پس چگونه می شود در زمانی مشابه ، سیر جهان را بر دو گونه ترسیم کرد؟

نکته ای خود نمایی می کند ، پس تفکر ما سیر جهان را ترسیم می کند نه واقعیت دنیا.

خوب بودن را با تمام خوبیش به تو تقدیم میکنم

تو ای آگاهیم در روز و در شب
تو ای ماه من و نور من امشب

بیا تا در کنارت گيرم آرام
نوای عود و گل همساز هر شب

طولانی می نگارم تا مرا در بیشمار سخنان تازه بیابی و دور از روزمرگی.

کاش کودک درونم اندوه بیشمار تنهایی مرا فریاد بزند ، یادت را لبانت را و چشمانت را از کوه فاصله ها دریغ کن.

سامان جون

شور و سودایی در سر

قاب تنهایی در دل

خواب و بی حالی در روح

عشق و دلداری بر باد

راستی چون است چرخ زندگی
                  راستی این است درس زندگی

وقتی روزی را به شب میرسانم سرشار از شور زندگی

با خود می گویم ، چیست این همه سردرگمی قافلگیرانه در بلندای زندگی

بیا با من تا ترانه بودن را در افق ساز کنیم

و هماره بسراییم که جهان سرشار از عشق با هم بودن است

بگذار و بگذر که دور زندگی تمامی ندارد اما در تمام ناتمامش بسی زود سپری می شود

آریا زنده بدار و بدان عشق بورز به فضایی خالی ، خالی از مردگی و دل زدگی

باز این من که تو را می خواند که تو در دور زمان مبهوتی و به تو می گویم

دلم اندازه دنیا تنگ است ، لحظه آغوش مرا محتاج است